Een Verzameling Leegte

Steden worden steeds voller, meer mensen op minder grond, we gaan de hoogte in en vergeten waar we zijn. Steden groeien aan elkaar, het landschap verdwijnt; de natuur krijgt het moeilijker, maar blijft zijn uiterste best doen. Ieder plekje, ongebruikt en leeg, wordt teruggenomen door de natuur. Mensen vinden het lelijk en omschrijven het als onkruid, maar waarom? Het is geen onkruid; onkruid zijn planten die wij als mens niet willen hebben op bepaalde plekken. Wij gebruiken deze plekken niet, dus waarom is het onkruid?

Braakliggende terreinen zijn de lege plekken van de stad, voor de mens in ieder geval, ze vormen de tussenruimte en liggen enkel te wachten. De natuur ziet deze braakliggende terreinen als kleine paradijzen, hier kan de natuur floreren zonder meteen gevierendeeld te worden door de zoveelste klepelmaaier.

Braakliggende terreinen kunnen veel meer zijn, het kunnen plekken zijn waar mensen ontspannen, samenkomen, spelen en leren. Het zijn plekken met potentie; helaas zijn het vaak enkel leegtes.

Braakliggende terreinen hebben altijd mijn interesse al getrokken, het zijn vreemde, maar interessante plekken in de stad. De verboden vrucht waar je toch zo benieuwd naar bent en een hapje van wil proeven.

Previous Posts